جلسه شرف حضور دارند و پژوهشگران عزيزى كه در خدمتشان هستيم و همهء عزيزان خير مقدم عرض مىكنيم . اميدواريم جلسهء خوبى را داشته باشيم و بهرهء خوبى را از اين نشست ببريم . براى اين كه مقدمتاً مجلسمان به معارف اهلبيت و احاديث اهلبيت عصمت و طهارت مزيّن شود به چند حديث اكتفا مىكنم . ابتدا اين حديث را خدمتتان كه در طليعهء سخنم تلاوت شد مىخوانم . اميرالمؤمنين على عليه السلام فرمودند : « على المتعلم أن يدأب نفسه فى طلب العلم ولا يملّ من تعلّمه ولا يستكثر ما علم » . گاهى از مواقع در روايات ما به مسئله علم از نظر كمّى توجه داده شده و گاهى از نظر كيفى . در اين روايت ظاهراً عنايت به كمّ است كه مىفرمايد : بر عهدهء متعلم است كه احساس خستگى نكند ، جديت فراوان داشته باشد در طلب علم « ولا يستكثر ما علم » و آن چه را كه آموخته است به نظرش زياد جلوه نكند ، زيرا آموخته‌هاى ما هر چه فراوان باشد قطره‌اى در مقابل دريا بيش نيست . و باز در روايت ديگر اميرالمؤمنين على ( ع ) مىفرمايد : « لا فقه لمن لا يديم الدرس » كه باز در اين روايت نيز توجه به جنبهء كمّى تعلّم شده است . اما در بعضى از روايات به جنبهء كيفى تعلّم توجه داده شده‌ايم ، از جمله اين روايت است كه رسول اكرم ( ص ) مىفرمايند : « كونوا للعلم وعاة ولا تكونوا له رواة » اگر مىخواهيد به جايى برسيد و كمال علم را دريابيد ، ظرف علم باشيد و علم را در خودتان جاى بدهيد ، دريابيد علم